خبرگزاری فوتبال ایران- جواد نکونام هافبک ایرانی اوساسونا پس از چهار فصل حضور در فوتبال اسپانیا شمار بازی های خود را در این کشور به 100 بازی رساند و او در بازی فردا شب مقابل ویارئال صدویکمین بازی خود را در لالیگا انجام می دهد.

به گزارش خبرگزاری فوتبال ایران، این تعداد بازی در نوع خود برای نکونام یک افتخار بزرگ محسوب می شود . نکونام اکنون یکی از بازیکنان کلیدی قرمزهای اوساسونا به حساب می آید به طوری که مربی بزرگی چون کاماچو در اکثر بازی‌ها او را درترکیب ثابت قرار می‌دهد. نکونام اولین بازی خود را در لالیگا در نیوکمپ مقابل بارسلونا انجام داد و او در بازی  روز چهارشنبه مقابل راسینگ سانتاندر در جام کوپا دل‌ری  صدمین بازی خود را در فوتبال اسپانیا انجام داد. او در این چهار فصل 87 بازی در لالیگا و 13 بازی در کوپا دل‌ری انجام داده است. نکونام هوز چند سال دیگر می تواند در لالیگا بازی کند و حتی شمار بازی های خود را به 200 بازی در این لیگ پر اعتبار برساند. اگر نکو در فصل دوم حضورش در اسپانیا مصدوم نمی شد اکنون شمار بازی او بیشتر از این تعداد بود. مسعود شجاعی دیگر بازیکن ایرانی اوساسونا در دو فصل حضور در لیگا 56 بازی در لالیگا و کوپادل ری انجام داده است.

اوساسونا اما پس از حذف در جام حذفی اسپانیا تنها در یک جام دیگر حضور خواهد داشت و شاگردان کاماچو باید به فکر کسب رتبه ای مناسب در لالیگا باشند که با روند اوساسونا این اتفاق بعید به نظر می رسد. قرمزهای دی ناوارا در هفته بیستم لالیگا بازی سختی را در خارج خانه خواهند داشت و آنها میهمان زیردریایی های لالیگا هستند.اوساسونا باید فردا شب در استادیوم ال مادریگال به دیدار ویارئال برود که در این بازی جواد نکونام از ابتدا در ترکیب اوساسونا قرار خواهد داشت و مسعود شجاعی از روی نیمکت بازی را تماشا می کند و در انتظار فرصتی خواهد بود که کاماچو احتمالا نیمه دوم به او خواهد داد.

نکونام در بازی برابر ویارئال خاطرات تلخ و شیرینی دارد. او توانست اولین گل خود در لالیگا را مقابل این تیم به ثمر رساند و مقابل همین تیم دچار مصدومیت از ناحیه رباط صلیبی شد و یک فصل را از دست داد. در ابتدای فصل نیز ویال رئال خواهان  هافبک ایرانی اوساسونا بود که او ترجیح داد در جمع قرمزهای دی ناوارا بماند.اوساسونادر حال حاضر با 23 امتیاز رده دوازدهم را در اختیار دارد و ویارئال 26 امتیازی نهم است.

ایران یک – اردن صفر
نکونام فرشته نجات تیم‌ملی 

– جواد نکونام باز هم در نقش یک ناجی برای تیم ملی ظاهر شد و در حالی که شاگردان قطبی کار سختی برای شکست دادن اردن داشتن، در نهایت توانست تک گل 3 امتیازی ایران را به ثمر برساند.

جواد نكونام در اسپانیا هم نگران فوتبال ایران به ویژه در رده ملی است. او می‌گوید اگر رسانه‌ها و مسوولان حمایت بیشتری از تیم‌ملی و فوتبال به خرج ندهند شرایط از این هم بدتر خواهد شد: «پس از حذف از مسابقات مقدماتی جام‌جهانی شرایط خاصی بر فوتبال ایران حاكم شده است كه باید تلاش كنیم با كمك یكدیگر از این شرایط خارج شویم. درست است كه ما تیم اول آسیا نیستیم اما هنوز فوتبال ایران شخصیت بزرگی در آسیا به حساب می‌آید. رسانه‌ها و مسوولان می‌توانند كمك بیشتری كنند و با حمایت‌هایشان شرایط را برای موفقیت ملی فراهم كند.» او تاكید دارد كه اگر فوتبال ملی ما افت كند لیگ باشگاهی نیز به تبعیت از آن دچار افت و سرخوردگی می‌شود: «اگر رسانه‌ها و مسوولان حمایت بیشتری نكنند وضعیت اسفبارتر از قبل می‌شود. باید برای جام ملت‌ها حضور پرقدرتی داشته باشیم و برای آن برنامه‌ریزی كنیم. من بارها درباره ستاره‌های لیگ صحبت كردم. اعتقاد دارم كه بردهای تیم‌ملی می‌تواند لیگ را پویاتر كند و موجب ساخته شدن ستاره‌ها در لیگ شود. اگر تیم‌ملی نبرد سرخوردگی در لیگ به وجود می‌آید و آن وقت نمی‌توان انتظار ساختن ستاره را از لیگ داشته باشیم.» نكونام اعلام كرد در دو بازی دوستانه تیم‌ملی حضور خواهد داشت: «خوشحالم كه تیم‌ملی با تیم ایسلند بازی می‌كند. این بازی می‌تواند محك خوبی برای تیم‌ملی باشد. امیدوارم بتوانیم از این بازی به خوبی استفاده كنیم.» پس از تیم‌ملی نوبت به اوساسونا می‌رسد. نكونام بسیار خوشبین است تا تیمش بتواند به یكی از جام‌های اروپایی راه پیدا كند: «اوساسونا امسال تیم خوبی است و این شخصیت را دارد كه بتواند به یكی از جام‌های اروپایی صعود كند. هر چند كه بازی سختی این هفته برابر راسینگ سانتاندر خواهیم داشت. اما با پیروزی در این مسابقه میان پنج تیم ابتدایی جدول قرار خواهیم گرفت انگیزه‌های زیادی برای كسب برد در خانه حریف داریم. اگر این بازی را ببریم با آرامش و روحیه بیشتری خود را برای دیدار بعدی مقابل بارسلونا آماده می‌كنیم.» در شرایطی كه رسانه‌های داخلی ما مدعی شدند او به دلیل عدم توفیق در گلزنی این روزها در اوساسونا تحت فشار است اما خودش این موضوع را تكذیب می‌كند: «روزنامه‌نگارها و خبرنگارها حق دارند نظرشان را بدهند و من هم برای تمامی آنها در هر كجای دنیا احترام قائلم اما ملاك برای من نظر سرمربی تیم است. روزنامه AS از 10 به من نمره هشت داد و ماركا هم به من 5/7 داد. چند سایت دیگر به من نمره پایین دادند اما ملاك نظر سرمربی است. همین كه برابر مهاجمان قدرتمند اتلتیكومادرید گل نخوردیم نشان می‌دهد كه من و به همراه مدافعان وظایف‌مان را به خوبی انجام دادیم. چیزی در این چند روز شنیدم كه برای خودم هم جالب است. بعضی رسانه‌های ایرانی نوشتند كه هواداران اوساسونا این سوال را مطرح می‌كنند كه چرا نكونام گل نمی‌زند. اما این جا چنین سوالی مطرح نیست. هرچند گلزنی را دوست دارم اما مهاجم نیستم كه به خاطر گل نزدن تحت فشار باشم.» در خصوص وضعیت مسعود شجاعی هم از نكونام سوال شد: «مسعود شرایط خوبی در اینجا دارد. كاماچو هم همواره روی شجاعی حساب می‌كند. با این حال با نظر سرمربی و بسته به بازی كه داریم كاماچو تركیب را انتخاب می‌كند.» شكست دو قدرت اول اسپانیا یعنی رئال‌مادرید و بارسلونا در لیگ قهرمانان هم آخرین موردی بود كه با جواد مطرح شد: «توجه تمام رسانه‌های اسپانیایی به شكست این دو تیم معطوف است. اما چیزی كه اهمیت دارد این است كه به دلیل درگیر بودن بازیكنان این دو تیم با بازی‌های ملی آنها احساس خستگی می‌كردند. فكر می‌كنم دلیل باخت آنها همین بود. با این حال در اینجا كسی نگران بارسلونا و رئال نیست چرا كه این دو تیم مجموعه قدرتمندی را در اختیار دارند.»

نكونام: هكر سایت اوساسونا را به زودى معرفى مى كنم

جواد نكونام هنوز هم از حرف‌هایی كه بعد از آخرین بازی تیم‌ملی در مورد او زده شد و او و برخی دیگر از بازیكنان به سیاسی‌كاری متهم شدند، دل چركین است. او در مصاحبه با یك مجله درد دل كرده است.
-جواد نكونام كه معمولا درباره اتفاقات حاشیه‌ای به ندرت از خود واكنش نشان می‌دهد این‌بار در خصوص برخی موضع‌گیری‌ها پاسخ تندی داده است. چرا؟
ببینید بعد از گذشت این همه سال لااقل خیلی‌ها می‌دانند كه من اصلا اهل حاشیه نیستم. اگر بازیكنی بودم كه به طور مداوم به دنبال مسایل حاشیه‌ای است مطمئن باشید اصلا به اینجا نمی‌رسیدم اما عده‌ای واقعا درباره بازیكنان تیم‌ملی ناجوانمردانه قضاوت كردند و حرف‌هایی را مطرح كردند كه خون من به جوش آمد. هر كسی جای ما باشد واكنش نشان می‌دهد.
-چه حرف‌هایی؟
خودتان بهتر می‌دانید عده‌ای كه من اصلا اسمشان را خبرنگار نمی‌گذارم درباره من و دیگر بازیكنان با تجربه تیم‌ملی حرف‌هایی نوشتند و حتی با گستاخی تمام ما را وطن‌فروش خوانده‌اند. البته خوشحالم كه مهدوی‌كیا كنایه معناداری را متوجه این افراد كرد اما من هم نمی‌توانستم سكوت كنم. بنابراین موضع‌گیری كردم. گفتم: آنهایی كه چنین مسایلی را مطرح می‌كنند وطن فروش هستند نه ما.
-اما بستن مچ‌بند سبز در آن دوره یك نوع حركت سیاسی تلقی می‌شد.
ابدا، این‌طور نیست. در تمام طول زندگی‌ام هرگز طرف سیاست نرفته‌ام. من یك آدم فوتبالی هستم. كاملا فوتبالی. با همه ویژگی‌هایی كه یك بازیكن می‌تواند داشته باشد. هیچ‌وقت كار سیاسی نكردم. نه من بلكه بازیكنان تیم‌ملی هم هیچ‌وقت دست به كار سیاسی نزده‌اند.
-خب، باور این مساله كمی سخت است اما خب بهتر است بگذریم.
نه، نیازی نیست بگذریم. ما سال‌هاست كه برای فوتبال این مملكت زحمت كشیده‌ایم. خیلی برای ما سخت است كه عده‌ای به خودشان اجازه می‌دهند درباره ما این‌طور قضاوت كنند. خائن همین‌ها هستند. همین افرادی كه فوتبال ایران را با چنین نوشته‌هایی مدام وارد حاشیه می‌كنند. ما همیشه برای ایران افتخار‌آفرینی كرده‌ایم. وقتی مهدوی‌كیا به آلمان رفت خیلی از ایرانی‌ها به ایرانی بودن خود افتخار كردند. كریم باقری هم همین‌طور. دایی و كریمی هم همین‌طور.
-بعد از صعود نكردن تیم‌ملی به جام‌جهانی تقریبا همه سكوت كردند. كسی جوابگو نبود. فكر نمی‌كنی این مساله هم در شكل‌گیری چنین مطالبی نقش داشت؟
ببینید، قرار نیست وقتی دیگران سكوت می‌كنند بازیكنان با تجربه تیم‌ملی با چنین حملاتی روبه‌رو شوند. ما زحمت خودمان را كشیدیم اما به جام‌جهانی نرفتیم. مردم ناراحت هستند. من این مساله را خوب می‌فهمم اما با همه اینها یك تعداد محدودی هستند كه به راحتی به خودشان اجازه تهمت زدن می‌دهند. من با این دسته از خبرنگاران مشكل دارم. حتی به نظرم باید قلم و كاغذ را از این آدم‌ها گرفت. آدم‌هایی كه فقط به دنبال منافع شخصی‌شان هستند.
-گویا این مساله امثال تو را دلسرد كرده است؟
نه. ما دیگر به این حملات عادت كرده‌ایم اما قرار نیست دیگر سكوت كنیم. من به همین خاطر جواب دادم.
-جواد نكونام انتخاب‌های خوبی داشته است. نه؟
دقیقا همین‌طور است وقتی قراردادم با پاس تمام شد باید تصمیم می‌گرفتم. در فاصله پنج ماه مانده به جام‌جهانی نباید ریسك می‌كردم. خب امارات را انتخاب كردم. پول خوبی هم می‌گرفتم. بعد از جام‌جهانی هم كه به اوساسونا رفتم.
-حركت تو از این نظر جالب توجه بود كه در ادامه فوتبالت به پیشرفت بیشتر اهمیت دادی تا پول.
یك موضوعی را بگذارید روشن كنم. این طور نیست كه هر كسی به فوتبال امارات رفت تمام شد. نه اما این مساله را قبول دارم كه جای پیشرفت ندارد. از فوتبال بازی كردن در لیگ امارات هرگز به جایی نمی‌رسیدم. من برای فوتبال و زندگی در امارات ساخته نشده بودم. اگر در فوتبال ما باشگاه‌ها پول كافی داشتند هیچ بازیكنی لیگ امارات را انتخاب نمی‌كرد.
-خودت تصور می‌كردی كه روزی در پامپلونای اسپانیا تا این حد میان مردم محبوب باشی؟
محبوب شدن در فوتبال اسپانیا خیلی كار سختی است. رشد كردن از لحاظ فوتبالی هم همین‌طور. آنها فرهنگ خاص خودشان را دارند. سال اول خیلی از هواداران این تیم من را نمی‌شناختند اما من مدام به خودم می‌گفتم یك روز برای اینها آشنا می‌شوم. آشنایی كه دوستش دارند. خدا من را كمك كرد. حرف زدن و آشنا شدن برای نیمه دیگری كه به من تعلقاتی نداشتند خیلی كار سختی بود.
-فضای فوتبال ایران بعد از اینكه از اسپانیا برمی‌گردی چقدر برای تو غریبه است؟
باور كنید این را با تمام وجود می‌گویم. ما هیچ‌وقت نمی‌توانیم به فوتبال اسپانیا برسیم هیچ‌وقت. چون فضای فرهنگی فوتبال ما خیلی آشفته است. هر روز درگیری رسانه‌ای، هر روز تهمت و هر روز دروغ. خب در چنین شرایطی توقع دارید فوتبال رشد كند؟ ابدا چنین نیست. در واقع راحت‌تر بگویم ایران در فوتبال هزار سال دیگر هم اسپانیا نمی‌شود. این یك رویای دست نیافتنی است.
-خیلی‌ها به دستمزد بالای بازیكنان انتقاد دارند. نظر تو چیست؟
من این عده را درك می‌كنم. این دسته از افراد توقع دارند كه فقط كمی با یك بازیكن فوتبال از لحاظ مالی اختلاف داشته باشند. در حالی كه نمی‌دانند اگر روزنامه نگار با قلم خود كار می‌كند، اگر با فكر و ذهن خود كار می‌كند فوتبالیست با جان و روح خود بازی می‌كند. رباط صلیبی من پاره شد. هیچ‌كس نمی‌داند چه روزهایی را پشت سر گذاشتم. همه تاسف می‌خوردند. دست شان هم درد نكند اما مگر می‌توانستند درك كنند كه چه فشار روحی را تحمل می‌كردم. مقابل آینه می‌ایستادم نكونام دیگری را می‌دیدم باورم نمی‌شد. در اوج تبدیل به یك تكه گوشت شده بودم كه جز با عصا حتی نمی‌توانستم راه بروم باز برمی‌گشتم، سر می‌چرخاندم، كلافه بودم و كابوس بود.
-نهایت فوتبال تو كجاست؟
اسپانیا، لالیگا.
-یعنی به لیگ‌های دیگر فكر نمی‌كنی؟
اصلا دوست ندارم لیگ دیگری جز لالیگا را تجربه كنم. در اسپانیا كارهای عقب افتاده زیاد دارم.
-منظورت پیوستن به بارسلوناست؟
خب، این همیشه برای من رویا بوده است، اما وقتی به اسپانیا رفتم، فهمیدم كه هیچ چیز دیگر فقط رویا نیست. اگر تلاش كنم و اگر بخواهم می‌رسم شك نكنید. البته در شرایط فعلی خیلی ذهنم را درگیر این مسایل نمی‌كنم.
-پس خیلی جاه‌طلب نیستی و این برای یك فوتبالیست خیلی امر خوشایندی نیست.
اتفاقا این‌طور نیست. جاه‌طلب‌تر از من پیدا نمی‌كنید، اما من پله به پله حركت می‌كنم. همیشه از تنش فرار می‌كنم. از حاشیه دوری می‌كنم.
-بهتر است راجع به تیم‌ملی حرف بزنیم. قبول داری كه تمام دلخوشی مردم در بازی آخر فرو ریخت؟
مردم از بازی ما مقابل كره‌جنوبی راضی بودند. ببینید راحت‌تر بگویم، مردم از بازی‌های قبل دلخوری‌شان جمع شده بود. دیگر چیزی به كره‌جنوبی نرسید. در واقع می‌خواهم بگویم چیزی به یكباره فرو نریخت، كم‌كم این اتفاق رخ داد. دلخوری مردم به طور تدریجی جمع شد. همه می‌دانستند كه شرایط صعود چقدر سخت شده است.
-مسوولان فدراسیون به نوعی قصد دارند این ناكامی را به گردن علی دایی بیندازند. آنها می‌گویند بازی با عربستان كار تیم‌ملی را یكسره كرد. موافقی؟
نه. ابدا این‌طور نیست. علی دایی مقصر نبود. اگر به عربستان باختیم به این معنا بود كه از بالاترین مقامات فدراسیون تا تداركات تیم‌ملی همه مقصر بوده‌اند اما ما یاد گرفته‌ایم در چنین شرایطی یقه مربی را می‌گیریم و همه تقصیرها را به گردن او می‌اندازیم. واضح‌تر بگویم؛ این برانكو نبود كه ما را به جام‌جهانی برد، ما تیم خیلی خوبی داشتیم. مجموعه خیلی حرفه‌ای داشتیم. برانكو تاثیرگذار بود، مربی بزرگی بود اما به تنهایی هیچ كاری نمی‌توانست انجام دهد.
حتما به این مساله فكر كرده‌ای كه اگر دنیزلی در تیم‌ملی بود چه اتفاقی رخ می‌داد؟
همیشه دوست داشتم كه با دنیزلی كار كنم. فرقی نمی‌كند كه كجا و در چه تیمی. حالا هم كه افشین قطبی است با تمام وجودم در خدمت تیم‌ملی خواهم بود.
-در بازی ایران مقابل عربستان تو به عنوان یك بازیكن با تجربه چه حسی داشتی؟
صدای تماشاگران كه داشتند بازیكنان و علی دایی را هو می‌كردند را كه شنیدم اصلا باور نمی‌كردم كه در آزادی بازی می‌كنیم. ساعت اسكوربورد ورزشگاه را نگاه كردم. دقیقه 36 بود. باورم نمی‌شد. دقیقه 36 نیمه اول زیر فشار تماشاگران خودی بودیم. فهمیدم كار سختی داریم. البته عربستان ما را غافلگیر كرد.
-این مشكل به خاطر حضور علی دایی روی نیمكت تیم‌ملی بود؟
نه. اصلا این‌طور نیست. ما را به خاطر نبودن علی كریمی هو می‌كردند. خب چه اتفاقی افتاد؟ ما باختیم.
-در بازی آخر گفته می‌شد كه رختكن فضای ملتهبی داشت. این مساله صحت دارد؟
نه. فضای رختكن در بازی آخر مقابل كره‌جنوبی مثل همیشه بود.
-خیلی‌ها معتقدند فدراسیون نباید دایی را به این راحتی كنار می‌گذاشت. نظر تو چیست؟ آیا شوك مناسبی بود؟
من در این‌باره نظری ندارم. تصمیمی بود كه دیگران گرفتند. همیشه وقتی كار تمام می‌شود از این اگرها و اماها زیاد به سراغ ما می‌آید.
-می‌گفتند محبوبیت تیم‌ملی با دایی كمرنگ شده است.
این حرف‌ها واقعا خنده‌دار است. تیم‌ملی همیشه محبوب است. چه دایی در آن باشد و چه نباشد. اتفاقا محبوبیت تیم‌ملی با دایی بیشتر هم شده بود. چون مردم می‌دانستند كه دایی چقدر با تعصب نسبت به تیم‌ملی فكر می‌كند.
-آقای نكونام! مهدوی‌كیا، هاشمیان و كریمی از تیم‌ملی خداحافظی كردند.
بله. خیلی تلخ است. حیف شد. دیگر هیچ‌كس نمی‌تواند كارهایی كه مهدوی‌كیا، كریمی و هاشمیان برای تیم‌ملی انجام دادند را تكرار كند. دریبل‌های كریمی، استارت‌های مهدوی‌كیا و گل‌های به یاد ماندنی هاشمیان برای این مردم فراموش نشدنی است.
-وضعیت ادامه فعالیت تو به كجا رسید. آیا در اوساسونا می‌مانی؟
به احتمال فراوان در اوساسونا می‌مانم. بحث پیوستنم به ویارئال تا حدود زیادی منتفی شده است.

روز گذشته حرف و حدیث‌هایی از گوشه و كنار شنیده شد كه جواد نكونام بازیكن با‌تجربه تیم‌ملی از عملكرد فدراسیون دل‌خوشی ندارد و می‌خواهد علیه مسوولان فدراسیون صحبت كند. از همین‌رو بلافاصله با جواد تماس گرفتیم تا به اصل ماجرا پی ببریم. گفت‌وگو را در همین رابطه با نكونام آغاز كردیم اما عصبانیت جواد كمی فروكش كرده بود.
در ایران مطرح شده تصمیم داری علیه فدراسیون مصاحبه كنی، این امر تا چه حد صحت دارد؟
*قصد داشتم صحبت كنم اما...
منصرف شدی؟
*منصرف كه نشدم اما تصمیمم را به تعویق انداختم.
در مورد چه مسایلی قصد داشتی صحبت كنی؟
*دلخوری‌هایی بود اما همانطور كه گفتم فعلا تصمیم ندارم، صحبت كنم.
برای همیشه از بیان این صحبت‌ها منصرف شده‌ای؟
*نه، بی‌شك اگراین رفتارها از سوی مسوولان فدراسیون بیشتر شود، در آینده تصمیماتی می‌گیرم كه نه به نفع خودم است و نه به نفع فوتبال ایران.
مثل اینكه دل خیلی پری داری؟
*دارم، اما فعلا نمی‌خواهم بیشتر از این صحبت كنم.
پس از این بحث خارج شویم. تكلیفت برای فصل آینده به كجا رسید؟
*فعلا تصمیم خاصی نگرفته‌ام.
اصلا تمایلی به ترك اوساسونا داری؟
*به هر حال من اینجا خیلی راحتم، چرا كه بسیار زحمت كشیدم تا خودم را در اوساسونا اثبات كنم و در تركیب جا بیفتم. به شخصه خیلی علاقه ندارم اوساسونا را ترك كنم، مگر اینكه مجبور شوم. جدا از این باید خیلی در مورد آینده‌ام فكر كنم، چرا كه در این سطح از فوتبال تغییر تیم كار بسیار دشواری است. باید تمام شرایط را بررسی كنم و بعد تصمیم بگیرم به خاطر كه نمی‌خواهم اعتباری را كه به این سختی به دست آورده‌ام راحت از دست بدهم.
در چه صورتی مجبور به ترك اوساسونا می‌شوی؟
*به هر حال اوساسونا سال گذشته شرایط ویژه‌ای داشت. بی‌شك این تیم برای حضوری قدرتمند در لالیگا باید تقویت شود وگرنه روز از نو و روزی از نو. من دوست ندارم سال آینده هم تیمم برای باقی ماندن در لالیگا تلاش كند و اگر مسوولان تیم اقدام به جذب بازیكنان مورد‌نظر نكنند، اوساسونا را ترك می‌كنم، چون به دنبال پیشرفت فوتبال خودم هم هستم.
مثل اینكه به جز ویارئال از چند تیم دیگر هم پیشنهاد داشته‌ای؟
*این مطلب را تكذیب نمی‌كنم، چرا كه پیشنهادهایی بوده و به من ارایه شده است اما از من نخواهید از آنها اسم بیاورم.
همه پیشنهادها از لالیگاست؟
*فقط این را بگویم كه از خارج از اسپانیا هم پیشنهاد دریافت كرده‌ام.
در نهایت وضعیتت تا چه زمانی مشخص می‌شود؟
*معلوم نیست، چون به زمان احتیاج دارم تا تصمیم درستی برای آینده‌ام بگیرم.